Het eerste gedrukte boek in de Albanese taal was zoals in vele talen een liturgisch werk: Meshari, een missaal, dat vooral diende om het geloof verder te verspreiden. Het verscheen in 1555 en was van de hand van Gjon Buzuku.

Nochtans zijn er verwijzingen terug te vinden naar vroegere geschriften uit de 14de eeuw waar het Albanees in Latijnse en Griekse letters uitgeschreven werd. Ook hier ging het over religieuze werken.

Het werk van P. Bogadani Cuneus Prophetarum wordt beschouwd als een hoogtepunt in de oude Albanese literatuur: in zijn filosofisch traktaat worden theologische principes en andere bronnen samen gebracht tot een voor die periode frisse humanistische kijk op allerlei maatschappelijke thema's.